contact9
hortus CIPUTIH LIU
detrás
del Índico
se vislumbra
el Mar de Java,
el Sonda, frente a
Újung Kúlon al S-E
balsas de bambú
hacen de casa
al pescador
y más allá,
adormecida,
Krakatoa

entre noche y
madrugada oigo
las olas romper
de ese mar que
nueva fe vio florecer
en tres hermanos
salidos de la otrora
China imperial,
en esos días
de poca luz
dejarían tierra
firme en Macao
con tijera y tiza
en mano siempre,
pero sin compás
rumbo al S-E

hoy con su vaivén
mi mar me acaricia
dejando mil brisas
que en risa convierten
un encuentro entre
puñado de parientes,
ancestro común que
suerte vino a probar
como buen sastre
de cuellos a la Mao
y ojales bordados,
aguja de coser
herramienta fiel
dando de comer
a las generaciones

entre pensares y
sentires, las olas se
suavizan, oigo ranas
croar, alguna hoja caer
y un tímido ruido de
grillos y pájaros que
no quieren cortar ni
sueños, ni vigilias, el
acondicionador ruge,
suda, cede frescor
a lechos y torsos;
mañana vuelve el sol,
ojalá traiga paz y que
por siempre inyecte
sopor al volcán y
y no azuce al Tsunami
 

Beyond the Indic a glimpse of Java Sea
Sunda shelf afar, always in waiting.

Skirting Ujung Kulon, fishermen dwell
in floating pyramids of bamboo, under Krakatoa's spleen.

Between night and day, breaking waves heralding new hope,
to three brothers from an Imperial China, forlorn.

With no compass other than scissors and chalk
off Macao they went heading South East.

Tailors of Mao collars and many a 'jas tutup'
ancestors' care, potluck their share.

Buttonholes and festoons, a seamstress’s task to secure
a sewing needle, sole utensil to feed the waxing generations.

While the air conditioning sweats and roars
'ombak-ombak' does the sea.

A silent leaf does its utmost to kiss the ground
not wanting to awaken anybody nor to make anyone fall asleep.

Frogs croak, crickets, and birds are heard; a chichak on the wall,
smiles and laughter fill the air, umpteen cousins reunited once more.

Let the volcano dream
and the Tsunami drown.





hortus un gallo de fuego
contagia el alba

las fauces transportan
delicados aromas

tu jardín lleva
rosa, lavanda y carmín

cordiales las horas
ungidas tus sienes

ya es tiempo de
fiesta y vendimia

levanto mi copa
por tu cumpleaños
hortus BALENO un sol otoñal inclina sus rayos
y besa el follaje vibrante
de los abedules

un cielo plomizo
hace de fondo
a un doble arco iris

avistados tres más este año
uno pegándose zambullida primaveral
en aguas de un bastión cercano

una tarde estival saliendo del cine
a otro, sin saberlo,
lo flecha un aeroplano

a uno más lo perseguimos en coche
justo ahí en donde brota el pastizal
casi lo tocamos con las manos

pronto es invierno, el sol se toma licencia
está de suplente Noel, quien le presta
luces de colores a un pino
hortus LOS CIPRESES con ecuestre garbo vas
trece kilómetros adentro
el verano del ‘78 ya está
acá y no en Mojácar

un domingo de enero,
como salido de la nada
tocando a la puerta, tú
¿es piedra libre tal vez?
RITUAL RITUAL
quería traerte un nuevo amanecer,
la imagen que te enseñé
parecía iluminarte la mirada

quería regalarte la luz más suave,
la canción más bella,
los tonos más tenues

al darte una ramita del cerezo de invierno,
nombraste, uno por uno, los elementos
las florecitas se amalgamaban con tu voz

con su suave flama,
fue corola a delicada copa de cristal
mi pequeña vela de ofertorio

me diste tu rojiverde paraguas
te dejé una sonrisa y un beso al aire
me regalaste tu cielo

la guitarra del gaucho se metió en tu piel,
vuelves a dominar el paisaje,
los pájaros acompañan tu vuelo

de beelden die ik je liet zien
stemden je vrolijk
een nieuw ochtendgloren wilde ik je geven

het zachtste licht
de zachtste tonen
het mooiste lied wilde ik je schenken

toen ik je een takje van de winterkers gaf
benoemde je één voor één de elementen
de bloesems waren getuigen hiervan

een klein offerkaarsje
met haar zachte gloed
werd kroon op een kwetsbare kelk

voor jou een kus in de lucht en een glimlach
in ruil voor de hemel
en voor mij een groen-rode plu

‘n Spaanse gitaar weerklinkt in je hart
je wordt weer één met het landschap
vergezeld door vogels op je vlucht

BRIES BRIES zacht is het licht dat
aan het water de wilgen
veranderd in goud

teder is de dag
gevuld met de bloemen
door jouw ogen aanschouwd

de kamer met rust
vervuld, een serene gloed
komt door het venster
PARAPLU PARAPLU Gevonden,
blauwe opvouwbare, met
zoetwaterkwalletjesachtige druppelprint erop,
bij perron op weg naar de Nieuwe Ooster, rouwend.

Geschonken,
rode antistorm ontwerp
aan hematoloog met nachtdienst
reisde mee de oceaan over, Delftwaardig.

Vergeten,
blauwe trouwe regenscherm
in tram 13 misschien
in goede handen sindsdien, troostend.

Ontvangen,
groen-rode familie versie
met schotse ruit erop
in ruil voor een glimlach, bewonderenswaardig.

Gekregen,
tas gemaakt van afgedankte exemplaren
nieuwe inhoud wordt omhuld met
andermans onachterhaalbare herinneringen, verdraagzaam.
hortus CLOAKROOM dark woolen coats
on faceless stones
Catharina, Saskia, Jacobus

were they alone?
did they say something?
were they consoled?

coffee at the vestry
carrot cake with sun
Christian’s treat
hortus CLATRATOS besa el sol la faz
del globo, se sonrojan
los gases raros
hortus an early weaver catches a glimpse of
all-rac-α-tocopherol acetate in a tapestry
of thirty-one thousand glyphs and graphs

afscheid van het haiku keurslijf,
wegens syllabische anemia
ijzersterk zal ‘t zijn
Morir MORIR / STERVEN

morir es agua que se seca
arena que se lleva el viento
lumbre que se apaga

colgar de una percha el habla
embutir las vísceras
desvestir el alma


 

sterven is water dat uitdroogt
zand dat wegwaait
haardvuur dat dooft

het woord ophangen aan een knaapje
ingewanden in een weckfles
de ziel uitkleden

hortus |>囗 /三 |_ /三 |\| |\|° \/| op dorre dagen
vroege lunch voor de hommel
distels in |>elft
















Magda Zwang